czwartek, Grudzień 12, 2019
Moda

Kontusz dla szlachcica

Kontusz, czyli szata noszona na wierzchu w rodzaju płaszcza lub kamizelki. Miał on rozcięcia przy rękawach, typowe dla tego rodzaju odcienia, od pachy aż do łokcia. Pozostawiane były najczęściej luźno opuszczone albo zarzucone do tyłu, aby odkryć żupan. Był to element charakterystyczny polskiego szlachcica.

Kontusz, czyli część garderoby polskiego szlachcica

kontusz szlacheckiW XVII i XVIII wieku w Polsce szlachta oraz zamożne mieszczaństwo nosiło charakterystyczny dla tego okresu element ubioru. Był to tak zwany kontusz szlachecki, który w przypadku szlachty przewiązywany był ozdobnym pasem kontuszowym, a mieszczaństwu nakazywano przewiązywać nie kontusz, a żupan. W trakcie panowania dynastii saskiej oraz Stanisława Augusta Poniatowskiego uznawano to za część manifestacji politycznej, gdyż był to ubiór zwany ubiorem „z polska”. Mimo to na początku XIX wieku został zastąpiony o wiele tańszym frakiem, a następnie w kolejności surdutem, aczkolwiek warto wspomnieć, iż w latach sześćdziesiątych kontusz przeżywał swój renesans w Galicji, kiedy to władze austriackie wydały pozwolenie dla obywateli Krakowa i Lwowa na to, aby w sytuacjach oficjalnych występowali w strojach narodowych. Tak naprawdę kontusz pojawiał się w naszej historii jeszcze do dwudziestolecia międzywojennego dalej w ramach stroju odświętnego. Najczęściej na uroczystościach rodzinnych zamożnego ziemiaństwa albo arystokracji takich jak ślub czy pogrzeb. Taki kontusz prezentował się elegancko.

Jak widać kontusz noszony był przez Polaków od XVII wieku, aż do początków XX wieku. Jest to jeden z bardziej znanych nam obecnie ubiorów polskiego mieszczaństwa i arystokracji, a dodatkowo posiada długą i naprawdę zajmującą historię, którą może zainteresować się wiele osób lubiących historię i modę.

Back To Top